جنگ، تنها میدان نبرد را دگرگون نمی‌کند؛ مسیر توسعۀ علمی، نوآوری و سرمایه‌گذاری فناورانه را نیز تغییر می‌دهد. در چنین شرایطی، پارک‌های علم‌وفناوری، دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی و شرکت‌های دانش‌بنیان دیگر صرفاً بازیگران اقتصاد نوآوری نیستند، بلکه بخشی از ظرفیت راهبردی کشور برای حفظ تاب‌آوری، تداوم فعالیت و بازسازی آینده محسوب می‌شوند. این گزارش با بررسی تجربه‌های بین‌المللی و تحلیل وضعیت ایران، می‌کوشد چهارچوبی برای بازتعریف این نقش و شناسایی الزامات آن ارائه دهد. زیست‌بوم فناوری ایران برای ایفای این مأموریت، چه تغییراتی باید در سیاست‌ها، ساختارها و اولویت‌های خود ایجاد کند؟