رمان‌نویسی

برای نوشتن رمان، نیاز به مسئله است. همۀ ما، صرف‌نظر از سن و جنسیت و پیشینه و میزان الفت و نزدیکی‌مان به ادبیات، مسئله‌ای داریم که مثل دوربین تک‌چشمی است که به‌واسطهٔ آن جهان را می‌نگریم و همه چیز را از منظرگاه همان مسئله می‌سنجیم و تحلیل می‌کنیم.

بنابراین پیش از نوشتن رمان، باید بیاموزیم صادقانه و عریان با خود مواجه شویم و مسئلۀ خود را بیابیم. مسئله ساختنی نیست، دغدغه‌ای است که در وجود ما از پیش وجود دارد و اگر نمی‌شناسیمش، باید کشفش کنیم. در کارگاه رمان‌نویسی می‌کوشیم مسئلۀ خود را بیابیم و گام اول را درست و اصیل برداریم.

آیا رمان‌نویسی هم می‌تواند مانند داستان‌کوتاه‌نویسی یک اتفاق درون کارگاهی باشد؟

این شاید مهم‌ترین چالش شما به‌عنوان هنرجو باشد. بله می‌توان در قالب همین کارگاه، رمان‌نویسی را آموخت. ممکن است بپرسید با همین نُه جلسه مگر می‌شود رمان نوشت؟ معلوم است که نه! از اینجا کار شما تازه آغاز می‌شود. بسته به حجم رمان، برای یک رمان ۱۴۰ تا ۱۵۰ صفحه‌ای که حدود ۳۰ تا ۴۰ هزار کلمه است، به یک سال زمان مستمر نیاز دارید.

پس اگر می‌خواهید رمان بنویسید، اول لازم است دورۀ رمان‌نویسی را بگذرانید و بعد چنین چشم‌اندازی برای خودتان تعریف کنید تا بتوانید به این هدف برسید. چون رمان‌نویسی فقط استعداد نیست؛ بلکه برای تحقق آن، استعداد و پشتکار باید شانه‌به‌شانۀ هم حرکت کنند.