فیلم و فلسفه – زمستان 1401

فلسفه معرفتی ژرف‌کاو است که به هر گوشۀ وجود انسان و جهان سر می‌کشد و هستی و آگاهی را جست‌وجو می‌کند. هنر به مثابۀ بازنمایی زیست انسانی در تمثال صورت، منعکس کننده بهرۀ مهمی از حقیقت این هستی و آگاهی انسانی است. همین است که تفکر فلسفی منزلت هنر را طرح پرسش‌های اساسی و جست‌وجوی همیشه ناتمام پاسخ می‌داند. فیلم در جهان تصویری جدید نقش‌مایۀ آگاهی مدرن است. سینما پرسش‌هایی طرح می‌کند که یکسره با زمان، منظر، واقعیت، خیال، قاب و نمود هم‌بسته است و به همین سبب نیز برای تأمل فلسفی عرصه‌ای بی‌‌انتها فراهم می‌آورد. فیلسوف از معنای تصویر می‌پرسد و فیلم‌ساز پرسش‌های فلسفی را به تصویر می‌کشد. به مدد فکر فلسفی می‌توان از هنر مدرن فهمی عمیق‌تر داشت و مسئله‌های مهم زیست انسانی را در بازتاب آن روشن‌تر دید.